08-11-08

Vermoord door justitie


Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel

diploma.mailgroepstaand.mail-1


Brussel, 7.11.2008

Beste B.,

We zijn gisteren met een 10-tal personen, waaronder de Italiaanse arts Giorgio Gagliardi en Giovanni Ristuccia die voorzitter is van de Italiaanse vereniging SOS Antiplagio, naar de gevangenis van Brugge gegaan.

De 2 Italianen hadden pas na lang aandringen de toelating gekregen om Marcel te bezoeken. Dr. Gagliardi had een maand lang naar alle mogelijke diensten en directies geschreven terwijl de aanvraag van Giovanni Ristuccia wekenlang bleef aanslepen omdat Marcel telkens van gevangenis veranderde.

Na een fotosessie op het pleintje voor de ingang van de gevangenis en na in de inkomsthal van de gevangenis voor enige beroering te hebben gezorgd (verwachtte men soms een actie ?), ben ik met Dr. Gagliardi en Giovanni naar binnen gegaan. Meer dan 3 personen op één dag en in één keer is niet mogelijk.

Giovanni had voor Marcel een speciaal diploma van zijn vereniging vanwege zijn moedige strijd tegen de kindermisbruiken, en een prachtige postkaart meegebracht.
Die mochten helaas niet mee naar binnen.

Na de metaaldetector die dus ook papier tegenhoudt, te zijn gepasseerd, gingen we naar de balie van de eerste verdieping waar Giorgio en Giovanni zich moesten laten inschrijven.
Voor de italiaanse arts: geen enkel probleem.
Giovanni kreeg echter te horen dat men geen enkel bewijs van zijn gekregen toelating vond, ook niet in de computer van de gevangenis van Turnhout.
We hebben daar een uur aan de balie staan wachten.
Telefoons over en weer naar de gevangenis van Turnhout.
Uiteindelijk was er een cipier die met de directeur ging spreken.
Resultaat: Giovanni die speciaal van Italië was gekomen en er naar uitkeek om Marcel te zien en te spreken, mocht Marcel niet bezoeken en moest in de wachtzaal blijven wachten. Toch vreemd allemaal want hij was met zijn italiaans paspoort zonder problemen binnengeraakt en was de metaaldetector reeds gepasseerd zodat de inschrijving dus enkel nog een formaliteit had moeten zijn.
Ik ging met Dr. Gagliardi en een gedeelte van de bezoekers naar Zaal 1.
Marcel kwam naar ons toe. Het was hem duidelijk aan te zien dat hij nog niet volledig gerecupereerd was.
Zoals men weet, was Marcel er vrijdagmorgen 31.10.08 zo slecht aan toe dat de opgeroepen 100 en de MUG 1 uur tijd nodig hadden om hem in de gevangenis van Turnhout te redden. Nadien heeft men in het ziekenhuis van Turnhout nog 6 uur aan hem gewerkt om hem er terug bovenop te krijgen. Daarbij werd ook een hartmachine gebruikt.

De cipier die de directeur was gaan spreken, kwam Marcel nog snel een document afgeven waaruit bleek dat de papieren voor Giovanni nu geregeld waren. Hij zei ons dat men in de toekomst 'beter op voorhand eens kon telefoneren'. Maar ja, men kan niet iedere week vanuit Italië komen om 250 euro of meer op te hoesten.

Marcel vertelde ons dat men heel wat vragen had gesteld rond Giovanni die met zijn vereniging vooral sektes en kinderpornonetwerken bestrijdt.
Het feit dat Giovanni hoopte dat hij, in aanwezigheid van de (afwezige) pers, een diploma uit naam van zijn vereniging aan Marcel zou kunnen uitreiken, was er blijkbaar te veel aan geweest. De bedoeling is immers niet dat Marcel die gedurende meer dan tien jaar lang aan de schandpaal werd genageld, van een buitenlandse organisatie erkenning krijgt maar dat hij langzaam sterft in de gevangenis.

Marcel zijn gezondheidstoestand is fel verslechterd. Hij heeft wel geen felle pijnen en geen slokdarmontsteking meer maar zijn suiker blijft gevaarlijk van 40 naar 230 schommelen.
Zijn benen zijn nog steeds erg opgezwollen door het vocht. Dat bewijst dat de vochtopstapeling niet enkel het resultaat van een verkeerde medicatie is geweest.
Er werd nu ook bloedarmoede vastgesteld. Daardoor zou hij bijna geen weerstand meer tegen infecties hebben.
Hij heeft ook twee lekkende hartkleppen. Dat wordt dus een nieuwe hartoperatie. Hopelijk gebeurt die niet in de gevangenis want daar heeft hij geen enkele kans om te overleven.
Dr. Gagliardi had de indruk dat Marcel enigszins 'inééngezakt' was, wat zou kunnen wijzen op problemen met zijn rugkolon.

Marcel kreeg een fax van het ministerie van justitie waarin staat dat hij, na zijn verblijf in de ziekenboeg, in de gevangenis van Brugge zal blijven.
Hij vraagt zich af of hij dat als positief nieuws of als een nieuwe tuchtmaatregel moet bekijken waarbij hij het risico loopt om zonder enige reden opnieuw in een isoleercel te worden gesmeten.
Hij vreest dat de maatregel bedoeld is om hem bepaalde voordelen te kunnen ontnemen.
Omdat hij er meer over wil weten, heeft hij een gesprek met de directeur aangevraagd.

Geen enkele gedetineerde schijnt zijn medisch dossier te mogen opvragen of te mogen inzien. Alleen de gevangenisgeneesheren hebben dat recht.

Marcel heeft op donderdag 30.10.08 (één dag voor zijn opname op de intensieve van het St. Elisabethziekenhuis te Turnhout), zijn advocaat Raf Jespers nog gesproken.
Deze laatste zou ook nog naar het ziekenhuis gebeld hebben om te informeren.
Verder schijnt het ziekenhuis in Turnhout heel wat telefoontjes van nieuwsgierige journalisten te hebben gehad waarop men niet kon en wilde antwoorden.

Zoals we reeds schreven, kreeg de dochter van Marcel (en haar man + kinderen) op 5.11.2008 in het ziekenhuis van Turnhout te horen dat haar vader 'niet meer in het ziekenhuis was'. Meer informatie ontving zij niet. Dat is niet direct een normale gang van zaken tegenover familieleden te noemen.
Het zou ons niet verwonderen dat justitie hier weer achter zit alhoewel we vinden dat een ziekenhuisdirecteur zich niet door justitie onder druk mag laten zetten, zelfs niet indien de justitieminister in zijn vroeger leven een ziekenhuisdirecteur is geweest.
Familieleden hebben nu éénmaal recht op informatie !
Als voorzitter van de Werkgroep Morkhoven belde ik op 5.11.2008 ook naar het Sint-Elisabethziekenhuis in Turnhout om te vragen of Marcel daar nog was. Men zei van niet. Verdere informatie wilde men niet kwijt.
Een beetje zoekwerk leerde ons dat hij de dag voordien reeds naar de ziekenboeg van de gevangenis van Brugge was overgebracht.
Onze brief aan de directeur van het ziekenhuis te Turnhout met de vraag om Marcel nog enkele dagen in observatie te houden, heeft dus niets uitgehaald. Een kortstondige observatie en evaluatie was immers aangewezen gezien:
- Marcel pas losgekoppeld werd van de hartmachine maar nog een speciaal toestel moest dragen dat bij het minste hartprobleem alarm moest slaan
- Marcel's suikerspiegel helemaal niet gestabiliseerd was en verschillende dagen nog tot 40 zakte
- Men enkele dagen voordien nog 7 uren lang had moeten werken om het leven van Marcel te redden
- de onderzoeksresultaten nog maar pas binnen waren gekomen en men die resultaten nog moest analyseren en verwerken.

Positief nieuws is dat Marcel gedurende drie uren per dag naar de bibliotheek mag gaan.
De meeste bewakers en gevangenen hebben intussen ook wel begrepen dat Marcel op basis van een onvolledig dossier veroordeeld werd en dat het niet normaal is dat justitieminister Vandeurzen de verdwijning van de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel ontkende terwijl hij de schriftelijke bevestiging ervan door de Hoge Raad voor de Justitie, onder zijn neus geschoven kreeg.

De Werkgroep Morkhoven wil nog altijd dat Vandeurzen een ernstig onderzoek in deze zaak laat instellen.
Zij vindt immers dat het medisch uit de weg ruimen of het in de vergeetput steken van Marcel om hem het zwijgen op te leggen omtrent de zwaar aangebrande gerechtelijke dossiers, geen oplossing is.

De Werkgroep Morkhoven vindt het ook niet normaal dat Vandeurzen die zich nu als de 'grote hervormer' wil profileren, het extreem-rechtse principe van het 'recht op discriminatie' binnen de gevangenissen toepast.
Waarom kwam de gewezen politie-inspecteur Bart Debie van het Vlaams Belang die tot vier jaar gevangenis werd veroordeeld, al na één dag gevangenisstraf vrij en kan hij thuis op een electronische enkelband wachten terwijl de meeste gevangenen niet op een strafonderbreking of electronische enkelband moeten rekenen ?
Wil Vandeurzen misschien alleen maar bijkomende gevangenissen laten bouwen om de slachtoffers van zijn onrechtvaardig justitiebeleid in weg te steken ?

De Werkgroep Morkhoven kan niet akkoord gaan met deze handelswijze en bereidt zich dan ook voor op acties voor de Belgische gevangenissen en gerechtshoven.
Dat de overheid alles zal doen om die acties onmogelijk te maken, is duidelijk.
Gisteren kreeg de Werkgroep nog een telefoontje van de Antwerpse politie waarin haar gezegd werd dat zij een toelating moet vragen om voor het hof van beroep te Antwerpen te manifesteren. Toen de Werkgroep daarop argumenteerde dat de overheid zulke aanvraag (zoals destijds bij een pamflettenactie in Brussel) enkel wil aangrijpen om een manifestatie te verbieden, antwoordde de agent dat men 'toch in een vrije maatschappij leeft'.
Met deze woorden wordt alles duidelijk. Het laten verdwijnen van gerechtelijke documenten uit strafdossiers en het laten opsluiten van onschuldige activisten, zijn de Vrijheidssymbolen van onze democratische rechtsstaat geworden !

Interview Marcel Vervloesem:
- http://video.google.fr/videoplay?docid=-2677403120088841377&hl=fr
- http://video.google.fr/videoplay?docid=7841199076199452674&hl=fr
- http://droitfondamental.eu/001-meurtre_d_un_hero_flamand_Jour_J-2-FR.htm

Marcel Vervloesem:

Gevangenis Brugge (Prison de Bruges - Bruges prison)
Ziekenboeg - Infirmerie - Zaal 1
t.a.v. Marcel Vervloesem
Legeweg 200
8200 Sint-Andries - Brugge
(België - Belgique - Belgium)
Tel: 050 45 71 11 - Fax: 050 45 71 89
(Europe: Tel. 0032 50 45 71 11 - Fax 0032 50 45 71 89)

06:28 Gepost door skieven zievereer in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vermoord door justitie |  Facebook |

30-10-08

Vermoord worden door justitie


De moord op Marcel Vervloesem - Le Meurtre de Marcel Vervloesem - The Murder of Marcel Vervloesem: ACTIE - ACTION

marcelMarcel.hospital.im-victime_du_maitre-chanteur-4fkvandeurzen


De gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven die men vanwege de kinderpornozaak Zandvoort en de diefstallen uit gerechtelijke dossiers door justitie, het zwijgen wil opleggen, verslechtert met de dag.
Nadat zijn suiker reeds 10 dagen lang van 78, over 350 tot 420 schommelde, zakte die een paar dagen geleden verder tot 60 en kreeg Marcel Vervloesem een 'hypo'.
(Bij de laatste 'hypo' in het ziekenhuis van Lier werd Marcel Vervloesem volledig blind en bracht hij 7 dagen in reanimatie door)

Marcel Vervloesem heeft ook al 10 dagen lang vocht in de benen en voeten en het vocht dreigt nu naar boven te komen.

Mter Raf Jespers, de advocaat van Marcel Vervloesem, bezocht hem afgelopen zaterdag en diende onmiddellijk een verzoek in bij Eric Geudens, directeur van de gevangenis te Turnhout, om hem in het ziekenhuis te laten opnemen.
Eric Geudens zei dat men 'ermee bezig was' maar gaf verder geen gevolg aan het verzoek zodat Marcel Vervloesem een 'hypo' kreeg waarvan hij in coma kon geraken en sterven.

Op het linkerbeen van Marcel Vervloesem is thans een wonde te zien, wat op een ontsteking wijst. Dit kan levensgevaarlijk zijn voor een diabeticus omdat deze ontsteking de suikerspiegel volledig oncontroleerbaar kan maken.
Een suikerzieke die in dergelijke gevallen naar een ziekenhuis gaat, wordt onmiddellijk naar de eerste hulp overgebracht.

Alhoewel de directie van de gevangenis te Turnhout beweert dat men Marcel Vervloesem 'niet in de gevangenis wil laten sterven, doet men dus alles om het zover te laten komen.
Een tiental dagen geleden' werd Marcel Vervloesem van de gevangenis van Brugge naar de gevangenis van Turnhout overgebracht. Dat deed men nadat hij even in coma was geraakt en terwijl men wist dat er in de gevangenis van Turnhout geen medische afdeling is en tussen 21 uur 's avonds en 6 uur 's morgens geen verpleging is.

De eerste dagen kon men hem geen insuline geven omdat men zijn medisch dossier zogezegd in de gevangenis van Brugge 'vergeten' was.

Marcel Vervloesem krijgt 2 à 3 x per dag een inspuiting met kortwerkende insuline en 's avonds krijgt hij voor de nacht een inspuiting met langwerkende insuline. Volgens de informatie die we ontvingen, zou men die langwerkende insuline enkele dagen geleden 'vergeten' zijn geweest zodat Marcel Vervloesem gedurende de hele nacht zonder insuline was en de suiker in zijn bloed weer gevaarlijk steeg.

Er gebeuren ook nog andere zaken in de gevangenis van Turnhout die bijna met geen pen zijn te beschrijven.
Zo werd Marcel Vervloesem gisterennamiddag met zijn celgenoot plotseling uit de cel gehaald. De hele cel werd leeggehaald en Marcel Vervloesem en zijn celgenoot moesten zich helemaal uitkleden omdat men zogezegd wilde onderzoeken of zij 'niets te verbergen hadden'.
Zij werden in een kamer, vol schimmel aan plafond en muren, gestoken. Dat is namelijk zeer gezond voor doodzieke patiënten met infecties.
Doordat het lampje kapot was, kon men niemand oproepen en niet naar het toilet gaan. Daardoor waren zij verplicht om op de muren te kloppen.
Nadat zij ongeveer twee uren lang in deze dodenkamer hadden gezeten, werd er op de deur geklopt en kwam een bewaker op een onozele manier vragen wat zij 'daar zaten te doen'.

Normaal gezien vraagt Marcel Vervloesem om 21 uur 's avonds naar zijn insuline voor de nacht. Dat vraagt hij nu om 20 uur 's avonds omdat hij om 21 uur 's avonds niet meer kan gaan.

Een suikerzieke moet gemiddeld om de drie maanden een HBAIC ondergaan om de gemiddelde suikerspiegel te bekijken.
Bij Marcel Vervloesem die een type 1 Patiënt is, staat die suikerspiegel ongetwijfeld veel te hoog. Een onderzoek naar de suikerspiegel wordt er niet gevoerd terwijl een diabeticus 5 x meer kans heeft op een hartaanval (Marcel Vervloesem heeft ook een hartziekte) dan een gezonde persoon die reeds een hartaanval heeft gehad. Ook de kansen op een hersenbloeding en een beroerte zijn bij een diabeticus veel groter.

Dokter Van Der Valck die Marcel Vervloesem ook in 2005 onder zich had (toen was er sprake van een kanker die niet werd opgevolgd zodat Marcel Vervloesem nadien geopereerd diende te worden), houdt het momenteel bij het spreekwoordelijk pilletje en zalfje dat, zoals in het geval van de langwerkende insuline, wel eens wordt overgeslagen.

Vreemd is dat men Marcel Vervloesem bij de overbrenging van de gevangenis van Turnhout had beloofd om hem naar het ziekenhuis te brengen indien zijn gezondheid het liet afweten terwijl dat niet gebeurt.

De Werkgroep Morkhoven vermoedt dat het kabinet van justitieminister Vandeurzen de opname in het ziekenhuis blokkeert.

Zoals Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens vandaag in een open brief aan de leden van de commissie Justitie van de Senaat (België) en naar de Nederlandse kamerleden schreef (met kopie aan de pers), belette men op 9.9.2008 vanuit het kabinet Vandeurzen te Brussel dat Marcel Vervloesem in het ziekenhuis werd opgenomen. In de plaats daarvan werd hij bijna een maand lang zonder contact met medegevangenen, in een isoleercel van de gevangenis te Brugge gestoken.

Vanavond telefoneerde Jan Boeykens naar directeur Eric Geudens van de gevangenis van Turnhout en vroeg hem of Marcel Vervloesem inderdaad nog altijd niet in het ziekenhuis werd opgenomen. Geudens antwoordde bevestigend en zei dat er 'geen enkele medische reden was om Marcel Vervloesem in het ziekenhuis op te nemen'.

De Werkgroep Morkhoven gaat de volgende dagen acties organiseren in Turnhout. Geudens liet immers weten dat hij 'daar geen enkel probleem mee heeft'.

Als de medische hulp aan Marcel Vervloesem geblokkeerd blijft, dan zal dat ongetwijfeld tot de dood van de kinderrechtenactivist leiden.

Vermoord worden door justitie ? Het kan allemaal in België !

09:46 Gepost door skieven zievereer in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vermoord door justitie |  Facebook |